home   |   o nas   |   kontakt
PL   |   EN

3 marca 2014 r.

Charakter i zakres kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym.

Z treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie o sygnaturze akt II CZ 79/13 wynika, że jego rolą w postępowaniu zażaleniowym jest zbadanie, czy sąd drugiej instancji prawidłowo pojmował przyczynę uzasadniającą skasowanie orzeczenia i czy jego merytoryczne stanowisko uprawniało do podjęcia takiej decyzji procesowej.

Postanowienie, o którym mowa wyżej odnosi się do treści art. 394¹§ 1¹ k.p.c. w związku z art. 386 § 4 k.p.c. które stwierdzają:

Art. 394¹§ 1¹ k.p.c. „Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania”.

Art. 386 § 4 k.p.c. „Poza wypadkami określonymi w § 2 i 3 sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości”.

Dlatego też w opinii Sądu Najwyższego, przedmiot badania w postępowaniu zażaleniowym procedowanego na gruncie artykułu 394¹§ 1¹ k.p.c. wyznacza zakres dopuszczalnych zarzutów i powoduje, że zażalenie powinno skupiać się na kwestionowaniu wystąpienia przesłanek stosowania art. 386 § 4 k.p.c. Natomiast prawidłowość stanowiska prawnego sądu drugiej instancji pozostaje poza zakresem kontroli zażaleniowej. Opisywana kontrola powinna mieć tylko charakter formalny i skupiać się na ustanowionych w art. 386 § 4 k.p.c. przesłankach uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji, bez wkraczania w merytoryczne kompetencje sądu.

Źródło: www.sn.pl

Opracował: Adrian Wanaks

Comments (0)

Jeśli mają Państwo pytania lub wątpliwości - prosimy o kontakt: sekretariat@ipsoiure.com.pl