home   |   o nas   |   kontakt
PL   |   EN

14 marca 2014 r.

Nadanie NIP nie jest uzależnione od tego, czy lokal spełnia warunki do prowadzenia działalności gospodarczej.

Czy organ podatkowy może odmówić nadania spółce numeru identyfikacji podatkowej, uzasadniając swoją odmowę tym, że spółka nie wykazała faktycznego wykorzystania nieruchomości, w której znajduje się lokal wskazywany (jako jej siedziba) na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej?

W ocenie jednego z organów podatkowych, w sytuacji gdy siedziba spółki jest nierzeczywista i nie wiąże się z jej faktyczną działalnością, odmowa nadania NIP jest w pełni uzasadniona.

Powyższa argumentacja wynika z faktu, że zdaniem organu skarbowego, w takiej siedzibie trudno będzie zastać osobę, która reprezentuje spółkę w jej codziennej działalności operacyjnej.

Stanowisko fiskusa w tej sprawie stało się przedmiotem sporu w postępowaniu sądowo administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, przed którym była rozpatrywana powyższa sprawa, nie podzielił opinii organu skarbowego i jasno stwierdził, że fiskus w tym względzie nie ma racji.

Zdaniem sądu postępowanie w sprawie nadania numeru NIP powinno sprowadzać się jedynie do sprawdzenia spełnienia warunków formalnych. Natomiast brak jest jakiejkolwiek normatywnej podstawy do badania przez organ, czy lokal wskazany, jako siedziba spółki spełnia warunki do prowadzenia działalności gospodarczej, czy też ich nie spełnia w ocenie fiskusa.

Nadto sąd stwierdził, że organ uprawniony do reprezentacji spółki nie ma obowiązku ciągłego przebywania pod adresem siedziby i nie ma też przepisów prawa, z których treści wynikałby tego typu obowiązek.

Konkludując, fiskus nie może uzależnić nadania numeru NIP od wyniku oceny zdatności lokalu do pełnienia funkcji siedziby spółki. Takie też stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 22 stycznia 2014 r., w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 1404/13.

Źródło: www.nsa.gov.pl

Opracował: Adrian Wanaks

 

Umowy na czas określony do zmiany.

W wyniku konsultacji partnerów społecznych z Rządem niebawem może dojść do ograniczenia stosowania umów o pracę na czas nieokreślony. Postulowana koncepcja zmian w prawie pracy wynika z opinii, że umowy o pracę tego typu są nadużywane przez pracodawców i w konsekwencji powodują niepewność po stronie pracownika, co do jego dalszych losów zawodowych, mają negatywny wpływ na jego możliwości zaciągania długoterminowych zobowiązań finansowych np. związanych z zakupem mieszkania i tym samym ograniczająca jego możliwości konsumpcyjne.

Zmiany dyskutowane pomiędzy Rządem, a partnerami społecznymi mają być oparte na doświadczeniach uzyskanych w wyniku funkcjonowania ustawy antykryzysowej. Jej regulacje dawały możliwość zatrudniania na umowach na czas określony przez maksymalnie 24 miesiące. Dodatkowo Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej proponuje:

  • określić łączny czas trwania umów okresowych
  • wydłużyć minimalny czas po jakim pracodawca może ponownie podpisać z pracownikiem umowę na czas określony

Ministerstwo postuluje także stworzenie precyzyjnego katalogu sytuacji, w których pracodawca będzie mógł podpisać z pracownikiem umowę na czas określony, mimo że przekroczył już dozwolony przez prawo łączny czas trwania umów okresowych.

Źródło: www.fzz.org.pl

Opracował: Adrian Wanaks

Comments (0)

Jeśli mają Państwo pytania lub wątpliwości - prosimy o kontakt: sekretariat@ipsoiure.com.pl