home   |   o nas   |   kontakt
PL   |   EN

13 marca 2014 r.

Przedsiębiorca mimo woli. Podatek od sprzedaży nieruchomości.

Osoby fizyczne, które są właścicielami kilku nieruchomości muszą mieć świadomość, że sprzedając dwie lub więcej z nich, mogą zostać zaklasyfikowani jako osoby prowadzące w tym zakresie działalność zarobkową. Sytuacja tak miała miejsce w przypadku podatników, którzy w tym samym roku sprzedali dwa lokale mieszkalne zlokalizowane w tym samym budynku.

W opinii organu skarbowego w zaistniałym stanie faktycznym działalność podatników miała charakter zarobkowy, ponieważ była wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły oraz była prowadzona we własnym imieniu i na własny rachunek, a podatnicy nie działali celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Dodatkowo sprzedaż nieruchomości nie była incydentalna ani sporadyczna.

Dlatego też w przedmiotowej sprawie urząd skarbowy określił podatnikom wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedaży tych lokali mieszkalnych tak, jakby pochodziły z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w ocenie podatników zbycie ich nieruchomości należy traktować, jako przychody z wyprzedaży majątku osobistego, tj. zaliczyć je do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części.

W związku z powstałym sporem na powyższym gruncie pomiędzy podatnikami, a organem skarbowym, sprawa znalazła swój finał w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, bowiem w ocenie podatników obowiązująca definicja działalności gospodarczej pozwala przyporządkować wszystkie rodzaje przychodów do tejże działalności.

Sąd w postępowaniu kasacyjnym wyraził opinię, że granica pozwalająca oddzielić przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości, od przychodów ze zbycia nieruchomości w ramach działalności gospodarczej, ma charakter płynny.

Ponadto z uwagi na liczne formy aktywności podatników występujące w obrocie prawnym, proste zestawienie unormowań zawartych w przepisach podatkowych, nie pozwala stworzyć uniwersalnego wzorca zachowań podatnika, który pozwoli je jednoznacznie sklasyfikować jako zachowania które rozpoznawać należy, jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej lub zwykłe odpłatne zbycie.

Dlatego też w każdym przypadku o właściwej kwalifikacji przychodu decydować musi całokształt ustaleń faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych. Zdaniem sądu wpływ na ocenę czynności podatnika i ich kwalifikację mogą mieć m.in. n/w okoliczności:

  • przedział czasowy między datą nabycia, a odpłatnego zbycia rzeczy lub też innych praw majątkowych,
  • częstotliwość transakcji,
  • forma nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które są następnie przedmiotem odpłatnego zbycia,
  • cechy indywidualne przedmiotu zbycia,
  • sposób faktycznego wykorzystywania przez podatnika rzeczy lub prawa majątkowego przed zbyciem,
  • działania, jakie przed zbyciem rzeczy lub praw majątkowych podjął w odniesieniu do nich podatnik.

Sąd stanął na stanowisku, że błędem jest automatyczne wiązanie z działalnością gospodarczą takich działań podatnika, jak jednostkowe zlecenie sprzedaży rzeczy profesjonalnej agencji, czy też poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Wynika to z prostego faktu, że tego typu zachowania w obecnych czasach nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi. Dlatego też po stronie właściwego organu podatkowego jest ustalenie, czy w konkretnych przypadkach doszło do wyzbycia się składników majątku osobistego, czy też aktywność podatnika spełnia warunki uznania jej za działalność gospodarczą.

Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 867/12 orzekła, że nie ma uniwersalnego wzorca zachowań podatnika, który pozwala na jednoznaczne rozpoznanie sprzedaży związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej, od zwykłego odpłatnego zbycia.

Źródło: www.nsa.gov.pl

Opracował: Adrian Wanaks

Comments (0)

Jeśli mają Państwo pytania lub wątpliwości - prosimy o kontakt: sekretariat@ipsoiure.com.pl